Duurzaamheid is geen goed voornemen

Camillus Overmeire is van Just Notarissen en voorzitter van Ondernemersnetwerk Zoetermeer.

Iedereen is vóór duurzaamheid. Totdat het geld kost. Dan wordt het ineens ingewikkeld.

We scheiden braaf ons afval, praten enthousiast over warmtepompen en knikken instemmend bij klimaatdoelen. Maar zodra investeren ten koste gaat van comfort, winst of gemak, wint vaak toch het eigen belang. Dat is geen cynisme, maar menselijke natuur. De mens kiest nu eenmaal eerst voor vandaag, pas daarna voor morgen.

Juist daarom mag duurzaamheid nooit een vrijblijvende keuze zijn. Niet voor inwoners, niet voor ondernemers en zéker niet voor de overheid.

De praktijk laat namelijk zien dat duurzame stappen wél worden gezet zodra ze haalbaar worden gemaakt. Subsidies voor isolatie, zonnepanelen of energiebesparing hebben aantoonbaar effect gehad. Ondernemers investeren massaal in efficiëntere processen, schonere productie en circulaire oplossingen. Niet alleen uit idealisme, maar omdat beleid richting geeft en risico’s verkleint.

Duurzaam ondernemen is allang geen modewoord meer. Steeds meer bedrijven begrijpen dat investeren in energie, grondstoffen en hergebruik simpelweg toekomstbestendig ondernemen is. Ondernemersverenigingen spelen daarin een belangrijke rol. Zij laten zien dat verduurzamen geen individuele strijd hoeft te zijn, maar een gezamenlijke beweging kan worden.

Het zou onverstandig zijn als de overheid nu een stap terugzet. Ja, ondersteuning en stimulering kosten geld. Maar niets doen kost uiteindelijk veel meer. Klimaatschade, grondstoffentekorten en herstelmaatregelen zijn altijd duurder dan preventie.

Duurzaamheid vraagt dus om samenwerking: ondernemers die blijven investeren, organisaties die elkaar blijven stimuleren en een overheid die richting blijft geven in plaats van afremt.

Nog steeds zie ik veel ondernemers voor wie het nog slechts een goed voornemen is. Het is tijd voor actie! Bij anderen is het een project met een einddatum, wat het dus nooit is.

Het is een verantwoordelijkheid die we elke dag opnieuw dragen. Niet omdat het moet van regels of subsidies, maar omdat de rekening uiteindelijk altijd bij ons allemaal terechtkomt. En vooral bij de generatie na ons.